Li-blog

keepen

28 mrt 2010 Geef een reactie

door lianderuiter invoetbal

Keepen is zo mooi. Ik ben er een beetje verliefd op.

happy keep

27 mrt 2010 1 reactie

door lianderuiter invoetbal

Vandaag ultimate voetbaldag. Eerst mijn scheidsrechterscarriere begonnen met het fluiten van de E4 van Vitesse Delft. Dat bleek een heerlijke warming up voor mijn eigen partij.
Om 12 uur de superbelangrijke partij tegen LYRA. Willen we stijgen in de middenmoot, dan moet deze match gewoon gewonnen worden. Uit verloren we enigszins jammerlijk met 2-0 door geblunder achterin. Met onze stijgende lijn van de laatste weken zit een winst tegen deze directe concurrent er zeker in. We zijn weer in de winning mood.

Het bleek dat ik in deze wedstrijd een doorslaggevend aandeel had. Dit startte in de 40e minuut. Na een verdedigingsfout bij ons, zag ik 2 LYRA speelsters op me af komen. – Maar eerst moet ik vertellen dat ik belabberd ben in het naar links duiken. Afgelopen donderdag op de keerperstraining zei ik mijn train dat we dat echt moesten gaan oefenen, want ik kan het niet uitstaan dat ik dat niet kan. And so we did. – Rechts van mij komen er dus 2 aanvallers op me af. Eentje schiet rond de 16 met een krul de bal in mijn linkerhoek. Voor ik het weet, zweef ik linksaf door de lucht en tik met het uiterste van mijn vingers de bal aan. Ik land, kijk de bal na en zie hem aan de goede kant van de paal over de achterlijn gaan.

Dan ben je trots joh als je zo op de grond ligt. I did it! Gebalde vuist in mijn keepershandschoen.

Met een dikke grijns lopen train en ik richting kleedkamer.

Rond de 75e minuut scoren wij. Gejuich alom. Het laatste kwartier gooien we de boel op slot. Veel verdedigen en af en toe counteren we er nog een beetje uit. En wat betreft de bal: weg is weg. 5 minuten voor tijd krijgt LYRA een vrije trap net buiten de 16. Ik zie de bal op me af komen, maar deze dreigt over mij heen (met mijn turfhoogte is dat niet moeilijk) net onder de lat de goal in te gaan. In een reflex tik ik de bal genoeg op om op de lat uiteen te spatten. Ik houd de 0 en we winnen met 1-0 van onze concurrent.

Keeper zijn is een raar beroep. Je hebt soms geen drol te doen. Als je team scoort, sta je vriendloos met je handen omhoog. Als je een foutje maakt, kan dat fataal zijn. Je kan in vorm zijn en toch verliezen. En heel soms, heel soms, heb je weinig te doen en moet je 2 keer echt ingrijpen en doe je dat zo goed, dat je gewoon punten pakt voor je team.
En die dag was vandaag. Team blij. Ik blij. Train blij. Wat een mooie dag.

wedstrijdje vorig jaar