trouw
31 dec 2009 Geef een reactie
Jaarwisselingen vind ik altijd een beetje spannend. Ongemerkt blik ik terug, maak de balans op: wat is er het afgelopen jaar allemaal gebeurd, en ben ik daar tevreden of ontevreden mee, etc. En natuurlijk de blik vooruit. Wat gaat het nieuwe jaar brengen? Kan ik me daar voor inzetten of niet, en zo ja: hoe dan? Wat zou ik willen bereiken? Dromen, doelen, mogelijkheden, hartsverlangens. Soms zie ik dan de volle helft van het halfvolle glas, maar regelmatig ook de lege helft van het halfvolle glas.
Vanmorgen was het alsof God in mijn hart sprak: ‘Ik ben trouw’. Afgelopen jaar, komend jaar. Daar kan ik me aan vasthouden. Met Kerst was ik bij mijn ouders en zag daar de regenboog. Altijd mooi. Een teken van trouw. Nooit alleen, niet met God althans.
Hij is Immanuël, God met ons. Ook in 2010.
favoriet
31 dec 2009 1 reactie
Ik ben verliefd!!!!!! Echt. Dit jochie heeft mijn hart gestolen. Elke avond voor ik ga slapen kijk en luister ik naar hem. En lig ik helemaal in een deuk. Echt, deze gast is fantastisch en gaat het helemaal maken!!!! Want, zomaar ff een aantal zaken op een rijtje:
- hij kan goed gitaar spelen (voor zijn leeftijd)
- hij is kan ontzettend lief kijken (sec. 4, 26-29, 1 min.30)
- hij is kampioen in gekke bekken trekken (sec. 8, 18)
- hij kan headbangen (sec. 9, 53)
- hij spreekt fantastietaal (sec. 11-13)
- hij kan gitaar spelen en tegelijkertijd ff jeuken aan zijn gezicht (sec. 20, 1 min.15)
- hij heeft oog voor zijn omgeving (sec. 22)
- hij kan zingen en tegelijkertijd kuchen (sec. 30)
- hij beschikt over gitaarvirtuositeiten (sec. 35, 48-50)
- hij heeft ritmegevoel en gaat ondanks jeuk strak door (sec. 37, 1 min.36)
- hij kan Engels (sec. 43)
- hij spreekt in tongen (1 min.2)
- hij knipoogt (1 min.10)
- hij zingt uit volle borst (1 min.18)
- hij knipoogt met 2 ogen (1 min. 31)
Al met al is dit mijn favoriete ventje en filmpje van het jaar.
voornemens
30 dec 2009 1 reactie
Vakantie! Bijkomen, uitslapen, meeten met vrienden, luieren, boeken lezen, preken luisteren, nadenken, luieren, etc.
Stiekem ben ik een beetje aan het nadenken over volgend jaar. Zijn er bepaalde doelen die ik wil bereiken, dingen die verder gaan dan de goede voornemens? Ik ben er nog niet over uit. Dromen is niet mijn favoriete onderdeel. Bang om mijn neus te stoten misschien.
Komende zondag mag ik preken in een jeugdienst over ‘de goede voornemens van Jezus’. Toen Jezus hier op aarde kwam, kwam hij met een heel specifiek doel. En het grappige, of mooie is dat het bij hem niet een misschien was
-misschien lukt het wel om mijn doelen te verwezelijken en misschien ook niet- maar dat het een absoluut zeker weten was dat die voornemens / doelen zouden uitkomen.
Of zoals Jezus in Lucas 4 vertelde:
Jezus keerde, gesterkt door de Geest, terug naar Galilea. Het nieuws over hem verspreidde zich in de hele streek. Hij gaf onderricht in de synagogen en werd door allen geprezen. Hij kwam ook in Nazaret, waar hij was opgegroeid, en volgens zijn gewoonte ging hij op sabbat naar de synagoge. Toen hij opstond om voor te lezen, werd hem de boekrol van de profeet Jesaja overhandigd, en hij rolde hem af tot de plaats waar geschreven staat: ‘De Geest van de Heer rust op mij, want hij heeft mij gezalfd. Om aan armen het goede nieuws te brengen heeft hij mij gezonden, om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken en aan blinden het herstel van hun zicht, om onderdrukten hun vrijheid te geven, om een genadejaar van de Heer uit te roepen.’ Hij rolde de boekrol op, gaf hem terug aan de dienaar en ging weer zitten; de ogen van alle aanwezigen in de synagoge waren op hem gericht. Hij zei tegen hen: ‘Vandaag hebben jullie deze schrifttekst in vervulling horen gaan.’
Als ik dit stukje als een film laat afspelen, dan is dit een geweldige scene. Jezus die dit alles bespeelt: het oprollen van de boekrol, het stilletjes gaan zitten, alle ogen die op Jezus gericht zijn en dan haast de arrogantie van Jezus die er vanaf druipt als hij die woorden spreekt: Ik ben degene die dit alles vervuld. GEWELDIG!
Wat heerlijk dat het voorspeld was, dat Jezus dit herhaalde en vervolgens werkelijk alles deed waarvan hij zei dat het zou gebeuren. Dubbelop een uitkomen van redding, bevrijding en genade.
Je plannen uitstippelen en verkondigen is 1 dingen, maar ze werkelijk waarmaken das van een heel ander kaliber, zeker als je het hebt over de redding van de mensheid. Ik ben blij dat ik Jezus (wat betekent Redder), Immanuël (God met ons), heb aangenomen als degene die mijn leven leidt. Das pas kunnen leven in vrijheid!
Overigens allemaal welkom bij de jeugddienst van de PKN kerken in Pijnacker/Delfgauw. De dienst vindt op plaats op zondag 3 januari om 19.00 uur in de Acker, Park Berkenoord 2 in Pijnacker.
open
28 dec 2009 Geef een reactie
inLi
Vorige week heb ik het boek “Open” van André Agassi verslonden. In mijn jeugd was hij mijn grote held van het tennis. Dat er nu een biografie is uitgekomen van hem met ook nog eens een erg opzienbarend, soms triest maar ook supermooi verhaal, tsja, dat was een smulboek zogezegd.
De openheid van Agassi over zijn leven trof me. Ook de pijn die je in alles lezen kan, over de opvoeding die hij kreeg van zijn vader, voor wie het nooit goed genoeg was. Pijnlijk. Perfectionisme is geboren. En het zinnetje dat keer op keer terugkomt: “Ik haat(te) tennis.” Niet voor te stellen voor zo iemand, maar misschien ook juist wel.
De vragen, het zoeken naar zichzelf, zijn eigen identiteit, doel in zijn leven, liefde en vooral ook binnenkant en buitenkant. De buitenkant, de schijn ophouden voor alle schijnwerpers, de antwoorden geven die men verwacht, en tegelijkertijd een zo andere realiteit die hij niemand durfde te tonen.
Volgens mij hoef je geen tennisser te zijn en ook niet eens een beroemd persoon om zo door het leven te gaan. Ik denk dat het voor velen erg herkenbaar is om jezelf mooier en beter voor te doen dan er in werkelijkheid aan de binnenkant te vinden is. Waarvoor? Uit angst om niet geaccepteerd te worden. Een ideale basis waar perfectionisme op kan groeien.
Agassi gaf dat ook aan in zijn boek. Zijn trainer onderkende dat en zij dat hij een veel betere tennisser zou zijn als hij niet zo perfectionistisch zou zijn. Hij hoeft niet de allerbeste van de wereld te zijn, met de allerbeste slagen. Op het moment in een wedstrijd hoef je alleen maar beter te zijn dan je tegenstander. Het duurde even voordat Agassi dat door had en dat (deels) kon loslaten.
Voor mij een herkenbaar boek, met heerlijk ontnuchterende openheid. Openheid, daar kan je wat mee!
kerst
26 dec 2009 Geef een reactie
inLi
‘Gefeliciteerd met Jezus’ zei ik tegen mijn neefjes en ze grijnsden wat. Het is kerst en ik ben bij mijn ouders. Gister kwam m’n zus (hoi zussie) met haar mannen en vandaag mijn broer met z’n vriendin. Een aantal dode beesten opgegeten. Met mayo.
Vandaag ook wel ff bijzonder, samen met mijn ouders naar de begraafplaats gegaan. 18 jaar geleden is mijn oma namelijk overleden op 2e kerstdag. Mijn beide oma’s zijn een beetje op rare data gestorven, te weten 1 april -dat was geen leuke grap- en dus op 2e kerstdag, dat was ook niet leuk en helaas ook geen grap. Inmiddels 18 jaar later is er niet echt gemis meer, maar zijn er vooral mooie herinneringen. Ik vond het dan ook een beetje vreemd om daar te zijn, een koude kille plek. Ik vond er veel minder dan dat ik gedacht had dat ik zou vinden.
De herinneringen zijn mooi en warm. Haast ruik en proef ik nog de warmte van hun huis, de oprit, de bijkeuken met de mand met pasgeboren katjes, de woonkamer waar ik met mijn opa altijd kaartte. Een bakje thee met oma. Het grote pad waar we konden spelen, de paarden achter het huis. Het logeren, de stijle trap. Opa en oma bij ons thuis op vrijdagmiddag. Opa’s warme gezicht, zijn glimlach en humor. Oma’s krulspelden.
Mooie herinneringen. Op de terugweg gaf ik mijn moeder een kus en stapte weer in het nu. Het is kerst. Familietijd, bouwen aan mooie herinneringen.
dorp
26 dec 2009 1 reactie
Kerst bij mijn ouders doorgebracht. Die wonen in het dorp ‘Schelluinen’. Ik heb hier tot mijn 20e gewoond, sindsdien woon ik in het westen van Nederland. In steden. Zoetermeer, Delft. Ik ben er achter gekomen dat ik meer een stadsmens ben dan een dorpsmens. Niet zozeer dat ik een stad nu helemaal HET vind, maar meer omdat ik een dorp gewoon vreselijk vind.
Gister en vandaag gingen we respectievelijk met mijn zus en fam en broer met vriendin een recent opgenomen film van Schelluinen en zijn bewoners en bezigheden bekijken. DORP zijn ten voete uit. Zo kwam de plaatselijke voetbal voorbij, als ook het dorpshuis met de kapper en dokter (1 dag per week), de fanfare op Koninginnedag, de kerk met zijn erwtensoepactie (ja, je leest het goed), de plaatselijke basisschool, etc., etc. Gefilmd werd Klaas den Hoed. Zo heet hij niet echt, maar omdat hij altijd een hoed draagt, noemt men hem Klaas den Hoed. Het lijken wel de middeleeuwen. Jan Pieterszoon. O ja, en vergeet natuurlijk niet vrouwenvereniging ‘houd uw lamp brandende’ die met z’n allen aan het breien zijn!!!
Vooral de erwtensoepactie trof me. Ik zie het al gebeuren in Delft. Een paard en wagen rijdt door de stad. Op de aanhangwagen staat een grote melkemmer met daarin erwtensoep, met daarin een precies afgemeten opscheplepel van 1 liter. “Ding dong. Hallo, wilt u erwtensoep kopen voor de kerk? En wilt u er ook worst bij?”
Dorpsgedoe. Doe mij maar Delft.
(Eerder heb ik al eens geblogd over Schelluinen. Klikkerdeklik om dat te lezen.)
kerst op FB & Skype
24 dec 2009 2 reacties
Een aantal uitspraken van verschillende mensen op Facebook en Skype:
El Dios eterno hecho hombre…Der ewige Gott wurde Mensch…
Als je God door jou heen anderen laat liefhebben , is het elke dag Kerst.
Wow! What a gift! What a Saviour!
Noflike krystdagen!! ~ Prettige kerstdagen!! ~ Merry X-mas!! ~ Feliz navidad!!
Bon Pasku!!!
kerstpakket
23 dec 2009 Geef een reactie
inLi
Na jaren te hebben mogen kiezen tussen een boek of een fles wijn, was het dit jaar, na een werkgeverswissel, eindelijk tijd voor een paar ( 
) echte kerstpakketten. Je weet wel, van die grabbeltonnen, waar je je als een klein kind met grote verwachting boven begeeft om het open te maken om smullend te ontdekken wat er allemaal in zit. Echt, ik heb er van genoten.
Toch… een kleine noot. Pinda en noot. Pinda- en notenallergie wel te verstaan. Tegenwoordig kun je geen normaal koekje of chocolaatje meer eten of het is gemaakt in een fabriek waar noten worden verwerkt. En dat kan ik niet eten. Dus… met andere woorden… de helft van mijn kerstpakketten, ongeveer al het lekkere eetwaar, kan ik weggeven en er anderen mee verblijden. Das natuurlijk een hele goede kerstgedachte.
Misschien is er een markt voor notenvrije kerstpakketten???????
bijzonder middagje
23 dec 2009 Geef een reactie
Vandaag hoop meer werk afgeleverd dan gister. Had een eindsprint zogezegd, wilde allemaal dingetjes afhebben, dat motiveert. Daarbij kwam dat ik gister zeeeeer moe was, omdat ik ‘s nachts niet kn stoppen met lezen in het boek van André Agassi ‘Open’. Ik weet dat het geen slimme actie was, tsja, dat heb je soms.
Vanmiddag ernstig gezellig met meiden van het jongerencentrum wezen bowlen. Dit eindigde uiteindelijk in een persoonlijk gesprek met 2 meiden. Ik kreeg hun levensverhaal te horen.
Soms word ik zo pissed over wat ouders hun kinderen aan doen. Zo oneerlijk, kan wel huilen dan.
We hebben gepraat en gebeden. Een onverwacht maar bijzonder einde van het jaar in het jongerencentrum.
Deze middag is een samenvatting van ons werk: relatie opbouwen middels activiteiten om uiteindelijk een soort van vertrouwensrelatie met meiden te hebben waarbij we ze kunnen helpen in hun leven en waarbij wij Jezus in hun leven kunnen reflecteren.
Kerst, Immanuël, God met ons, vrede op aarde, vrede in de levens van deze meiden!
Recent-Li