rollator

26 okt 2009 Geef een reactie

door lianderuiter inJeugdwerk

jeugddienst als gepimpte rollator????

Boele P. Ytsma schrijft op zijn blog het volgende:
Een nieuwe week ligt maagdelijk voor mij. Nog moe van drie kerkdiensten in één weekend bekijk ik wat mijn agenda mij belooft voor de komende dagen. Tot mijn schrik zie ik dat er voor volgende week zondag een jeugddienst op het programma staat. Meteen daarna schrik ik van mijn eigen schrik – ik kan toch niet opzien tegen een jeugddienst? Dat zijn immers juist diensten die mij de mogelijkheid bieden bijzondere dingen te doen: andere muziek, andere volgorde, misschien weer een filmfragment en wat meer interactie. Als zoeker naar nieuwe vormen van kerk-zijn moet je toch juist blij zijn met die kansen? Waarom dan toch die schrik?

Als ik eerlijk ben, weet ik het wel. Een ‘gewone’ zondagse ochtenddienst ombouwen tot een hippe jeugddienst is als het pimpen van een rollator. Op z’n best kan het jongeren even laten glimlachen en ze willen best even dollen met zo’n ding – maar een rollator gebruiken ze niet! Een rollator past niet in hun leven. Het geldt ook voor de traditionele kerkdienst: je kunt haar opleuken en pimpen (denk aan de populaire U2-diensten), maar het wordt er allemaal niet anders van. De volgende dienst is immers weer ‘gewoon’ en daar hebben onze jongeren inderdaad niets te zoeken. Wat moeten zij met een rollator?

Voor zijn volledige stuk: klikkerdeklik. Jongeren en kerkdiensten, het blijft een interessante discussie waar je alle kanten mee op kunt discussiëren. Wie weet ga ik er binnenkort ook nog ff over schrijven. Moet nu eerst weer verder aan het werk, iets met jongeren en kerkdiensten…